Ontmoet de makers van WRITERSROOM

kopie-van-zonder-titel-2

VERA MORINA,  studeerde Writing for Performance aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Daar werd ze opgeleid om te schrijven voor toneel en scenario. 

“Mijn werk gaat altijd over personages die worstelen met hun afkomst, seksualiteit of identiteit. Ze weten niet in welke wereld ze thuishoren, aan welke cultuur ze loyaal moeten zijn, of ze uit de kast kunnen komen of niet. En omdat ik Kosovaar ben, is oorlog vaak een thema in mijn werk. Op de achtergrond is er bijna altijd een oorlogssituatie, of oorlogstrauma, aanwezig. In mijn pitch voor ROSE stories voerde ik een bicultureel, biseksueel personage op in een wereld die zowel haar afkomst als haar seksualiteit onderdrukt. Ze wilt strijden voor gelijkwaardigheid, maar heeft het gevoel dat ze maar voor 1 deel van haar identiteit kan vechten. Dat leidt tot een interne strijd. De ene helft in haar pleit ervoor dat ze loyaal moet zijn aan haar afkomst, de andere helft vindt dat ze die loyaliteit moet tonen aan haar seksualiteit, en die twee helften gaan in gevecht met elkaar.”

“Wanneer ik met sommige niet-biculturele mensen en -makers praat over mijn teksten, moet ik me in eerste instantie verhouden tot de “autochtone heteronorm”. Dat zorgt ervoor dat er opeens een nadruk op mijn stukken ligt dat mijn personages niet voldoen aan de norm, en dat ze daardoor “uitgelegd” moeten worden omdat ze “anders zijn”. Bij de samenwerking met ROSE stories mocht de wereld zoals ik die zie, een biculturele queer wereld, eindelijk de norm zijn.”

“In dit traject ben ik gecoacht door Liet Lenshoek, zij drukte mij ook op het hart dat ik mijn personages niet uit hoefde te leggen in het stuk, maar ze gewoon op kon voeren, zonder rekening te houden met een “witte norm”. Ze zei: durf maar groots te denken, durf maar ambitieus te zijn.

Voor mij is het heel waardevol om mensen te ontmoeten uit het vak die dezelfde thema’s belangrijk vinden. Bij ROSE stories voelde ik meteen dat mijn personages welkom waren, dat het verhaal logisch werd gevonden. Het was gelijk: let’s go. Dat vond ik heel nice. Tijdens de repetities hoorde ik de regisseur de acteurs regie-aanwijzingen geven en subtekst ontdekken, het is een bijzonder gevoel als je teksten begrepen worden.”

“Samenwerken met ROSE stories voelt als een grote vrijheid na vier jaar toneelschool. Ik zat in een grotendeels autochtone klas, met mensen die al veel verstand hadden van toneel en schrijven. Een lange tijd dacht ik dat ik op hen en op mijn docenten moest lijken om een goede schrijver te worden en welkom te zijn in de theaterwereld. Ik begon mijn identiteit te verbergen of om te vormen omdat ik dacht dat dat moest. Nu ik van de opleiding af ben, probeer ik dat weer terug te buigen.”

Op het moment schrijft VERA MORINA aan een podcast-serie bij Toneelgroep Oostpool en werkt ze aan voorstellingen bij Theater Bellevue en de Toneelmakerij. 

Vera heeft meegedaan aan de theatereditie van Writersroom op 7 december 2020 in Theater de Bellevue.

Interview Florence van de Haar

 

whatsapp-image-2021-09-07-at-15-04-07-1


ONIAS LANDVELD is begonnen als spoken word artist en stadsdichter van Tilburg. Daarna besloot hij een eigen business te starten, geeft hij projectmatig les op de Radboud Universiteit in storytelling en maakt hij voorstellingen. 

“Ik ben geboren in Suriname en woon sinds 1989 voor de tweede keer in Nederland. Mijn solovoorstelling Wortels en Cassave die hopelijk nog een aantal keer speelt dit jaar heb ik gemaakt omdat ik op zoek  wilde gaan naar de betekenis van mijn achternaam: Landveld. Ik heb die voorstelling mogen spelen in Nigeria en Ghana en Suriname. De pitch die ik heb gedaan bij ROSE stories in Theater Bellevue is de voorstelling: De Zwarte Premier. De avond was super, het is echt te gek om je werk tot leven te zien komen. Kenneth Herdigein speelde in mijn stuk en dat vond ik echt geweldig. Het gaf me nieuwe inzichten in hoe de tekst overgebracht kan worden. Het gaf me inzicht in hoe het project zich nog verder zou kunnen ontwikkelen. Het liep allemaal heel vlot en ik merkte al gauw dat ROSE stories heel begaan is met de makers en de schrijvers.”

“Ik hou van verhalen waarin je jezelf kunt verliezen en creëer graag nieuwe werelden. Storytelling is voor mij a way of life geworden. Alles begint met een verhaal…Vroeger wist ik niet dat het mogelijk was om er je brood mee te verdienen maar voor mij is het een krachtige vorm om jezelf als persoon te positioneren. Het lijkt me tof om nog meer te leren over regie. Als ik in opdracht werk, heb ik er geen probleem mee als mijn werk wordt aangepast, maar als ik een tekst schrijf die dicht bij mijn hart ligt, vind ik het vreselijk oneerlijk als de regisseur mijn tekst pakt en er iets anders mee doet. In Engeland doen ze dat bijvoorbeeld niet, daar hebben ze de geschiedenis van Shakespeare; hij was maker én schrijver. Ik zou het heel jammer vinden als iets flopt, of zelfs een succes wordt, niet doordat ik het heb geschreven, maar door hoe een ander het heeft geregisseerd. Ik wil zelf geen regisseur worden hoor, maar als ik beter begrijp hoe regie werkt, kan ik ook beter een regisseur kiezen.”

“Wie ik ben als maker? Ik zie mezelf graag als Renaissance man en wil niet in een hokje worden geplaatst. Niet als spoken word artist, of dichter, of docent. Grenzen bestaan niet voor mij. Creativiteit is één groot speelveld. Je bent artistiek bezig, of je bent niet artistiek bezig. Zolang het te maken heeft met verhalen, met schrijven, met stem, met presenteren, dat is allemaal wat ik doe. Voor mij is alles communicatie en relatie.”

“Op dit moment werk ik aan een nieuwe project, een dichtbundel Kunu. Maar omdat ik denk dat mijn werk beter tot zijn recht komt in een andere vorm heb ik bij de gedichten animatie laten maken. Iedereen verklaarde me voor gek, maar ik heb wel subsidie gekregen. Kunu betekent vloek, en de rode draad van het geheel is de vraag: Wat is de vloek die jou vasthoudt in de vicieuze cirkel? Ik zet heel veel in op trans- en intergenerationele overdracht: datgene dat jouw grootouders aan jouw ouders hebben doorgegeven en datgene wat jouw ouders aan jou doorgeven. Het kan positief zijn, maar ook negatief. Families die niet praten bijvoorbeeld, of het lukt je niet om de juiste partner te vinden. Zulk gedrag kan komen door trans- en intergenerationele overdracht. In mijn cultuur geloven we dat dat een vloek is. Zelf geloof ik aan de ene kant dat het geen geestelijke vloek hoeft te zijn, soms moet je gewoon je mond opendoen en dingen bespreekbaar maken. Maar het zit zodanig in onze traditie en onze cultuur, wij hangen aan dat “het is een spiritueel probleem”. Voor Kunu heb ik acht gedichten en teksten gepakt en laten animeren door zes animatoren. Het is een all black project.”

Kunu van ONIAS LANDVELD ging in test-première op 27 mei in Podium Mozaïek.

Onias heeft meegedaan aan de theatereditie van Writersroom op 7 december 2020 in Theater de Bellevue

Interview Florence van de Haar



WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien